barok

epifora

;)

Powtarzający się wyraz lub grupa wyrazów na końcu wersu wiersza lub innego tekstu literackiego. Zob. anafora.

barok

Kierunek w literaturze i sztuce w XVII w. Cechował się przerostem formy (przepychem) nad treścią. Główne prądy polskiego baroku to sarmatyzm i kontrreformacja.

Więcej na stronie mlektury – barok.

sarmatyzm

Był ideologią wytworzoną przez polską szlachtę w baroku. Przypisała ona sobie pochodzenie od starożytnego plemienia Sarmatów, ludu niezwykle walecznego i dzielnego spokrewnionego ze Scytami. Zgodnie z ówczesnymi przekonaniami szlachty jedno z plemion Scytów przywędrowało ze stepów Morza Czarnego nad Wisłę, obróciło tubylców w niewolników i stało się „narodem szlacheckim”.

Zobacz artykuł o epoce baroku na mlektury.pl.

rokoko

Kierunek w literaturze i sztuce w oświeceniu, kontynuacja stylu barokowego.

Zobacz artykuł o epoce oświecenia na mlektury.pl.

marinizm

Zbieżny z barokowym konceptyzmem kierunek lub sposób pisania dzieła w oparciu o koncept, czyli jakiś oryginalny pomysł. Chodziło o olśniewanie czytelnika bogactwem formy, a nie treścią.

kontrreformacja

Prąd umysłowy i ruch społeczny baroku. Rozpoczął się po soborze trydenckim (1545-1563), na którym Kościół opracował strategię walki z reformacją.

Zobacz artykuł o baroku na mlektury.pl.

konceptyzm

Zbieżny z barokowym marinizmem kierunek lub sposób pisania dzieła w oparciu o koncept, czyli jakiś oryginalny pomysł. Chodziło o olśniewanie czytelnika bogactwem formy, a nie treścią.

Zobacz artykuł o baroku na mlektury.pl.